Recensies

De gedichten van Lucinda laten je beleven hoe rauw rouw soms kan zijn! Er gaat troost van uit dat rouwen niet mooier hoeft te worden gemaakt dan het is: als je opeens iemand verliest van wie je zielsveel houdt, en dan ook nog door toedoen van een ander.

Prachtig beschrijft Lucinda in haar gedichten hoe die plotselinge afwezigheid van een geliefde persoon je steeds weer kan overvallen. Hoe moeilijk het soms is voor anderen om te begrijpen hoe dat voelt. En dat het al even lastig kan zijn om zelf te begrijpen dat anderen het níet kunnen/willen begrijpen.

Voor Lucinda betreft haar rouwproces de dood van haar zus, waardoor zij opeens ook enig kind wordt. Dat is een dood die bovendien op schokkende wijze plaatsvond: Nadia werd vermoord. Maar het verdriet, de wanhoop en de woede die ze beschrijft, zijn universeel en ongetwijfeld voor veel mensen herkenbaar. Hoe leef je verder, als je geen kans kreeg om afscheid te nemen?

Gaandeweg lijkt in haar gedichten iets van een antwoord te ontstaan: je kunt wel een persoon doden, maar niet de liefde die hij of zij voor jou voelde. Die liefde blijft; die liefde blijf je voelen en die blijft jou voeden. Die liefde ‘vlindert’ voor altijd met je mee.

Haar gedichtenbundel is ook mooi geïllustreerd: met kunstwerken van haar moeder Minke en haar (een jaar later eveneens overleden) vader William bij vrijwel elk gedicht.

Daniëla Postma – www.levenstekst.nl

Een oogstrelend mooi uitgegeven boek met gedichten van Lucinda van de Ven geschreven na de moord op haar enige zus, Nadia van de Ven. Ze zoekt naar woorden om iets weer te geven van haar zoektocht in het donker: haar innerlijke strijd waarin ze heen en weer geslingerd wordt tussen heftige gevoelens van liefde, leegte, wanhoop, opstandigheid, verlatenheid, verlangen en nog zoveel meer.

Na de dood van haar zus wordt haar leven een gevecht om te overleven en zich staande te houden in een wereld waarin het contact met andere mensen uiterst precair is geworden. In de gedichten lijkt ze langzaam maar zeker te leren leven met haar afwezige zus en vader en haar eigen levenslust weer te gaan omarmen. Aangrijpend, kostbaar en ontroerend zijn niet alleen deze gedichten maar ook de prachtige afbeeldingen van de kleurrijke schilderijen van haar vader en de indrukwekkende beelden van haar moeder. Parels van liefde….

Minke Weggemans, auteur van: Broederziel Alleen, Rouw in de zijlijn en Broers rouwen ook